چشم و ابروی تو دیشب فتنه برپا کرده بود

شهر دل را مــــــــرکز آشوب و بلوا کرده بود

 دختر جادوگر این سحری که بر ما کرده ای

مرده را جنباند ، انگاری مســـیحا کرده بود

 نیش بر دل زد زبانــــــت مار بود انگار ، نه

اژدهائی از عصا دســتان موسی کرده بود

 ترسي از آهم نـــداری لااقل از حق بترس

آدم آدم بود اگــــــر او ترس عقبی کرده بود

 یونس از قهر الهی شد گـــــــــرفتار نهنگ

چون که آن پیغمبر حق،ترک اولی کرده بود

 هر که از روهــــــــای زیبا روی گرداند بدان

او دغل بازاست و این ازعشق حورا کرده بود

 آرزوی جنت و حور و قصورش در ســر است

ما نمائیم آنچـــه را بابای زهـــــــرا کرده بود

 النکاح سنتی گفـــت و بـــــــــه قربان لبش

نصف دین را با همین یک جمله احیا کرده بود

 روزی از کارت پشیمان می شوی آن روز من

می کنم کاری که یوســـف با زلیخا کرده بود

پـسری داشـــت درد بـی درمان        مــادرش بــود دائـــما نــالان

 هـرچه دکتر در ایـن ولایت بود        هـمـگی رای  داده  بر سرطان

 چـنـد روزی اگـر خـدا خـواهـد         مرگ او را دهـد مجال و امان

 مـادرش چـاره ای نـدیـد مـگــر         مـتـوسـل شـدن به شاه ضمان

 مـگـر او را شـفا دهـد از غـیب         هـشـتمین اختر زمین و زمان

 بـا دعـا و ســلام راهــی کــرد          گوشه ی جان به مشهد جانان

 آب در دست و اشک در چشمان         هردوراریخت پشت پای جوان

 پــسر امــا نـبـرد فــرمــانــش          بـردش از راه سـسـتـی ایمان

 دل مادر به بوسه ای خوش کرد         درسرش داشت حیله ای پنهان

 مــن کــه ایــن چند روز دنیایـم         می روم عشق و حال با یاران

 دسـت در دسـت یـار راهی شـد         سوی ساری ورشت ولاهیجان

 روزهارا بگشت و شب تا صبح         در بـغـل داشت سینه ی جانان

 هفته ای رفت و موعد برگشت         جـانـمـازی خـریـد از تهـران

 دکـتـرش تـا دو بـاره او را دیـد         سجده ای کردو گفت یا سبحان

 پــسـر از هـوش رفت تا فـهمید         که مرض گشته بی دوا درمان

 دیـد در خـواب وقت بی هوشی         چهره ی آن امـام(ع) را خندان

 گـفـت بـا او چـرا چـنیـن کردی         بـا مـن پـای تا به سر عصیان

 پـاسـخـش داد اشـک یـک مـادر         می کـند دفع مکر صد شیطان

 التماس دعا

افـتـاده سـوار خـنــده دار اسـت         چـــون بـارش بـــرف در بهار است

ایـن آمـــدنــت چـــه ســــود دارد         وقـتــی کــه تـو را هـزار یار است

دل را بــــه جـــوانــیـــم ربـــودی          حالا چـه کـنـم که دل نـزار است

عــقــل آمــد و رهــبـر دلـم شـد          دیگر سر او به کسب و کار است

ایــن قــاطر خــوش رکــاب دیروز           امـروز نــه مــال حــمل بار است

صــبحی کــه به آن امـید بستی           اکنـون شبـهی ز شـام تار است

ایـن دخـتـر دل کـه بـود مـستـور           حــالـا بــــه تـهـــوع ویــــار است

بـیـهـوده نــزن بـــه هـیـزم آتـش          ایـن کـاسه ء آب بـی بـخار است

آنکس کـه بـه ریل خیره می شد          امــروز ســــوار بــر قــطـار است

تــریــاک دو چـشـم هـرزه ات را          آنکس بـخرد کـه بـس خمار است

آنـروز کـــه مـثـل گــل تـنـت بــود        گـفـتی کـه حریف مـن هزار است

حـالـا کــه گــلـاب تـو گــرفـتــنــد        بــر آیــنــه ات بــسی غـبـار است

افـتـاده ای و نـگیــرمــت دســت        افـسـوس که زنـدگـی قـمار است