نبراسNEBRAS

بسم الله الرحمن الرحیم

nebras — Tue, 03 Nov 2009 07:47:18 GMT

درمان - نبراس میرابیان (ناشناس)- تقدیم به ساحت ثامن الحجج امام رضا علیه السلام

nebras — Thu, 29 Oct 2009 18:36:18 GMT

پـسری داشـــت درد بـی درمان مــادرش بــود دائـــما نــالان

هـرچه دکتر در ایـن ولایت بود هـمـگی رای داده بر سرطان

چـنـد روزی اگـر خـدا خـواهـد مرگ او را دهـد مجال و امان

مـادرش چـاره ای نـدیـد مـگــر مـتـوسـل شـدن به شاه ضمان

مـگـر او را شـفا دهـد از غـیب هـشـتمین اختر زمین و زمان

بـا دعـا و ســلام راهــی کــرد گوشه ی جان به مشهد جانان

آب در دست و اشک در چشمان هردوراریخت پشت پای جوان

پــسر امــا نـبـرد فــرمــانــش بـردش از راه سـسـتـی ایمان

دل مادر به بوسه ای خوش کرد درسرش داشت حیله ای پنهان

مــن کــه ایــن چند روز دنیایـم می روم عشق و حال با یاران

دسـت در دسـت یـار راهی شـد سوی ساری ورشت ولاهیجان

روزهارا بگشت و شب تا صبح در بـغـل داشت سینه ی جانان

هفته ای رفت و موعد برگشت جـانـمـازی خـریـد از تهـران

دکـتـرش تـا دو بـاره او را دیـد سجده ای کردو گفت یا سبحان

پــسـر از هـوش رفت تا فـهمید که مرض گشته بی دوا درمان

دیـد در خـواب وقت بی هوشی چهره ی آن امـام(ع) را خندان

گـفـت بـا او چـرا چـنیـن کردی بـا مـن پـای تا به سر عصیان

پـاسـخـش داد اشـک یـک مـادر می کـند دفع مکر صد شیطان

التماس دعا

افتاده سوار – نبراس میرابیان (ناشناس)

nebras — Fri, 23 Oct 2009 06:42:18 GMT

افـتـاده سـوار خـنــده دار اسـت چـــون بـارش بـــرف در بهار است

ایـن آمـــدنــت چـــه ســــود دارد وقـتــی کــه تـو را هـزار یار است

دل را بــــه جـــوانــیـــم ربـــودی حالا چـه کـنـم که دل نـزار است

عــقــل آمــد و رهــبـر دلـم شـد دیگر سر او به کسب و کار است

ایــن قــاطر خــوش رکــاب دیروز امـروز نــه مــال حــمل بار است

صــبحی کــه به آن امـید بستی اکنـون شبـهی ز شـام تار است

ایـن دخـتـر دل کـه بـود مـستـور حــالـا بــــه تـهـــوع ویــــار است

بـیـهـوده نــزن بـــه هـیـزم آتـش ایـن کـاسه ء آب بـی بـخار است

آنکس کـه بـه ریل خیره می شد امــروز ســــوار بــر قــطـار است

تــریــاک دو چـشـم هـرزه ات را آنکس بـخرد کـه بـس خمار است

آنـروز کـــه مـثـل گــل تـنـت بــود گـفـتی کـه حریف مـن هزار است

حـالـا کــه گــلـاب تـو گــرفـتــنــد بــر آیــنــه ات بــسی غـبـار است

افـتـاده ای و نـگیــرمــت دســت افـسـوس که زنـدگـی قـمار است

راهنمای صفحات وبلاگ

nebras — Wed, 14 Oct 2009 10:42:18 GMT

نبراس nebras

وبلاگ اشعار نبراس میرابیان (ناشناس)

لطفا"برای انتخاب صفحه ءاشعارر مورد نظرروی آن موضوع کلیک کنید

صفحه’ اشعار طـــــــــنز

صفحه’ اشعار عاشقانه

صفحه اشعار مذهبی

اشعار اجتماعی

صفحه’ میراب (اشعار عباس میرابیان)

مطالب متفرقه

دسترسی به فهرست کلیه اشعار

اخراج - نبراس میرابیان (ناشناس)

nebras — Wed, 14 Oct 2009 06:17:18 GMT

باز هـــم پائــیــز آمــد فـــــــصــل درس و مـــدرسه

بـاز هـم در خــاطــرم شــد زنــده جـبـر و هـندسـه

یــاد ایامــی کـه مـا هـر روز عـاشـق مـی شـــدیم

با نـگـاه و چـشمـکی رنــگ شـقایق مـی شـــدیم

تادل شب جـای درس و مــشق و تـمرین و حساب

نامـــه هـــا را جــای مــی دادیــم در جــلد کــــتاب

نامــه هـائـی مــملو از اشــعـار عـاشق پـیـشه ها

نـقـش قـلـب و تیر و خون و بـیسـتون و تـیشـه ها

زنـــگ اول چـــــــار راه و زنـــگ آخـــر ایــســتـــگاه

کــم تــوقــع بــود ایـــن دل ســیـر می شد با نـگاه

پـــــرسـه هـای بـی هــدف دائــم مــیان کوچه ها

دوره بـــقـــالـــی و دزدیـــــدن آلــــــوچـــــه هـــــا

دائــمــا ســاز مــخــالـــف بــی تــامل بــی درنــگ

داســتـانـهـای هــدایــت نـــشئـگی بــا دود بـنگ

عــشــق لاتــی و نــسـق در پــارکـــها و کوچه ها

بــــاز مـاشــیــن کــمیته بـــا فــرار بــچـــه هــــــا

رفـــت دوران جـــــــوانـــی در پـــی کـــار تــــبـــاه

مــانــده تـنـها یـادگـاری حـسرت و افـسوس و آه

کاش در دلــهــای مـــا جــــائــی بـرای تـرس بــود

کــاش در قــامــوس مــــا جــائی بــرای درس بود

کاش در آن روزهــا یــار مــــدرس مـــی شــدیــم

شاید اکنون مثل خیلی هــا مهندس می شدیم

کاش میشد ماهم از آن درســخوانها می شدیم

تا کـه سـر مشقی بـرای این جـوانها می شدیم

کاش آنــروزی که می کــردنــد بــیرون از کــلاس

باز می گـشتـیـم و مـی کردیـم عـجز و التـماس

کاش ناظــم فــرصتی دیگر به مــا مــی داد لیک

کـرد امــضـا عــاقــبــت اخــراج بـا خـودکـار بـیـک-

گل فروش - نبراس میرابیان (ناشناس)

nebras — Fri, 09 Oct 2009 02:48:18 GMT

پشت چــــراغ قرمز این شــــهر پر خروش

آمد کــــــــنار پنجره یک بـــــچه گل فروش

آقا بیا و گل بخــــر از من گـــــــــرسنه ام

من بار فقر مادر و خـــواهر کشم به دوش

آهنگ جالبیست چــــــــــــه باحال می زند

بگذار لحظه ای بدهـــــــــم من ترانه گوش

گفتم بیا کـــــنار من و خـــــــوب گوش کن

ای جلوه ی نداری و ای مرد سخت کوش

آمد نشست و چنـــــــد گل از او خریدم و

خوشحال بودم از کــــرم خود به ژنده پوش

یکباره گفت مرسی از این لطف .سبز شد

باشد همیشه زندگیت غـــــرق عیش ونوش

ناگــــاه دیــــدم او که برفـــــتست با خـودش

بردســـــت کیـــف پــول من و حاصل فــروش

مــبهوت و مـــات مانده کــجا رفت آن پــــسر

از بـــوقهای پشــــت سرم آمـــدم به هـــوش

گــــفتم : نـزن تـو بـوق که از دســت این دلم

چـــون رادیـــات مــــغز من آورده است جـــوش

ای کاش غیر از عاشقی در این جهان کاری نبود - نبراس میرابیان (ناشناس)

nebras — Fri, 09 Oct 2009 02:46:18 GMT

دیشب به خوابم آمدی . ای کـــــــاش بیداری نبود

ای کاش بعد از شام عشق این صبح تکراری نبود

چشم تو مستم می کند .فکر تو مدهوشم .ولی

ای کاش بــعد از مســتیش آزار هشـــــــیاری نبود

من با خیال عشــــق تو تا آســــــمان کردم سفر

ای کاش باران ســــــقوط از ایــــن سبکباری نبود

بیماری فکرت مــــرا تا مــــرز مــــردن می بـــــرد

ای کاش نسیان چـــاره ی این کهنه بیماری نبود

رفتی گــــرفتارم من و کاش ایــن گـــذار زندگــی

راه خلاصی از تــــو و بــــند گــــرفــــتاری نــــبود

من ناشناس عاشقم عمریست عاشق بوده ام

ای کاش غیر از عاشقی دراین جهان کاری نبود

مهمان - نبراس میرابیان (ناشناس)

nebras — Fri, 09 Oct 2009 02:33:18 GMT

جمعه شخصی به خانه مهمان بود          مـــیزبانــــش ولـی پریــشان بود

هـــــیچ چــــــیزی نــــــبود در خـانه          مــــرد از دعوتـــش پـشیمان بود

زن نــگاهــش بـــه مــطبخ خـــالی           و زبــــانـــش ز غــــصه نـالان بود

مــرد بـر گرد خویــش مـــــی گردید           چــون پــرنـده ای کـــه زندان بود

زن کناری نشست و با خود گفت :           کاش امـــــــروز عــــید قربان بود

مــرد پرسید : ها ؟ جــــوابش داد :          پی مگیرش که جمله هذیان بود

یا علـــــی گفت پس زجا برخاست           چــون امـیدش به مرد مردان بود

رفــــــت انــــــدر اتاق دیــــــــــگر که           یــــک النگــو به گـنجه پنهان بود

مــــرد گفتش : خـــــدا بـــــــیامرزد            پــــــدرت را کــــه مرد میدان بود

پــــس الــــنگو گــرفـت و خارج شد            مــــرد درحـــالتی که خندان بود

لــــــیک درهــــای بــــسته ی بازار            بــر امـــیدش چو خـط بطلان بود

دســـت خالی به خانه اش رو کرد            خانه گم کرده بس که حیران بود

زد کلـــیدش به خــــانه ی دگــــری            او نـــدانــــست مـــال جیران بود

تا کــــه فـــــهـمـیـد بـا تـعـجب دید             مــرد دزدی که تـــــوی دالان بود

دزد تـا او بــدیــد پـــــنـهـان شــــد             بــه خـیالش که صاحب خان بود

گــــفت : بـا دزد بــه کــــجا جـانــا             کـــــی بــلا از بـــلا گــــریزان بود

باعجعجب گفت پس تو هم دزدی             بــه خــــیالـــم که مرد دیوان بود

پاســــخش داد با صـــــدائی کـــه             مــثل رعــدی به وقت طوفان بود

دزد خـــــود تـــــوئــــی و بـــابـایت              کـه یــقین او رئـــیس دزدان بود

دزد افـــتــــاد پــــیش او بـــــرخاک              چون مریضی که فکر درمان بود

مــــن غــــلط کـــردم و پــشیمانم              همــه اش کارهای شیطان بود

مــــرد فـــکری بـه سر زدش یکدم              کــــه بـــه آن پـیشتاز رندان بود

گفت :یک شرط دارد این بخشش             عـفو بـی شــرط کار رحمان بود

از مــن ایــن قــطعه طــــلا بستان              مـــثل زرگـــر کــه توی دکان بود

صـــــد هــزار این طلا بــیـرزد لیک              بــــهر تـــو بـــه نـــیمی ازآن بود

دزد بــیــچـــاره هــم از او بــــخرید              چــون بــهای خــلاصی جان بود

بـــعد گفـتش : بـــرو ولــی این را               تـو بــدان سـرقت از گناهان بود

بـعـد هــم بـــرون شـــد از خــانـه               قــــــــصـد او خـــریــــدن نان بود

رفــــت امـا بـه سـر زدش یک دم               فـکـر بـکـری کــه کـار وجدان بود

راه کـــــج کـــــرد ســـوی امـنـیـه               چـون امیدش به دست آنان بود

شــرح داد و بــــگـفـت با غـــــصه               قـصـه اش را به آن که دربان بود

گـفـتـش : اینجا کـمی تامـل کن               چـاره ی تـو بــدست سروان بود

بــی تـامل بــه نـزد خود خواندش              آن رئیسی که تــوی بـنیان بود

چــــون درون اتـــــاق شــــد ناگـه               روحــــش از کــالــبـد گریزان بود

بـــــا تــــعــجــب بــدیـــد واویـــــلا                دزد آنــــجـــا جــناب سروان بود

ســـــاعــــتی بــــعد با تعجب دید               مـــــرد خـــود را درون زندان بود . . .

علت بد بختی - نبراس میرابیان (ناشناس)

nebras — Fri, 09 Oct 2009 02:28:18 GMT

از چـــه رو دوران مـا هنگامه ی بی داد شد

قصه ی معشوق و عاشق ناگهان فریاد شد

آنــچه را اجـداد مـا کشتند با فـهم و شعـور

سوخت/خاکستر شدوخاکسترش بربادشد

قیس چـــون معشوق خود را دید یار دیگران

قــید مجنونی زد و در گــوشه ای معتاد شد

مــا کــه با شمشیر حـق کردیم فتح آندلس

پس چه شد تا بــوش آمــد حاکم بغداد شد

علت بد بختی ما جمله در یـک جمله است

هیچ مــی دانی چرا ؟ زیــــرا خدا از یاد شد

ماه زیباست - نبراس میرابیان (ناشناس)

nebras — Fri, 09 Oct 2009 02:16:18 GMT

ماه زیباست ولی ازسنگ است

دل ما هـم که درونش جـنگ است

آخر جــــنگ به این نکته رسید

هرکه زیباست دلش ازسنگ است

گو برو فکر شــب و سرما کن

هر که از گـــفته مـا دلتنــگ است

عشـق بازی ندهـد نان ونمک

خانه ام بهر خودم هـم تنگ است

آخرش رفــته خـودش باز آیــد

او که اکنون به هوای جنگ است